Integracja stymulacja sensoryczna (SI) to proces odbierania, interpretowania i przetwarzania informacji pochodzących z narządów zmysłów

Nadwrażliwość sensoryczna u dorosłych jest najczęściej skutkiem problemów, które zaczęły się w dzieciństwie. Bywa też, że dziecko jest nadwrażliwe słuchowo i do płaczu doprowadzają je odgłosy, które dla innych nie są drażniące. Przy zaburzeniach dotyku nie pozwalają się przytulać, głaskać, przykre jest dla nich odczuwanie struktury nowych ubrań albo konsystencji nieznanych wcześniej pokarmów. Integracja stymulacja sensoryczna (SI) to proces odbierania, interpretowania i przetwarzania informacji pochodzących z narządów zmysłów. Cała terapia natomiast prowadzona jest około 3-4 lata. Nadwrażliwość sensoryczna jest stanem, w którym reakcje chorego na stymulację są nadmierne. Propriocepcja jest to inaczej czucie głębokie. Integracja sensoryczna jest również podstawą prawidłowego rozwoju mowy, wrażliwości emocjonalnej czy pobudliwości ruchowej. – To, co rodzicom może wydawać się zaburzeniem, terapeuta może ocenić jako normalne zachowanie u dzieci, bo przecież każdy z nas jest trochę bardziej wrażliwy na pewne bodźce, a inne odbiera słabiej. Nadwrażliwość sensoryczna to zespół objawów związanych z nieprawidłowym przyswajaniem bodźców zmysłowych. Ale już jest w porząsiu! Dzięki tym informacjom możliwe jest określenie pozycji ciała w przestrzeni, a także otrzymanie informacji o jego ruchach. Integracja sensoryczna to jedna z podstaw prawidłowego rizwoju dziecka. Nadwrażliwość (nadreaktywność) sensoryczna to zespół patologicznych reakcji wynikających z nieadekwatnego do sytuacji sposobu przyswajania wrażeń odbieranych przez zmysły. Integracja sensoryczna to wspaniała, bardzo skuteczna metoda! Pochodzących z ruchu, a więc dziecko z zapamiętaniem się huśta, jest bardzo aktywne, nie czuje zagrożenia, wspina się wysoko, skacze intensywnie, słabiej reaguje na ból. W tym okresie często bywają one nadreaktywne – reakcja na bodźce jest silniejsza i dłuższa, jest w niej nadmiar elementów emocjonalnych. Osoba z tym zespołem jest cały czas przebodźcowana, czuje się bombardowana i zaniepokojona sygnałami dochodzącymi z zewnątrz. Zbigniew Przyrowski wyjaśnia, że przyczyn zaburzeń integracji sensorycznej jest wiele, i najczęściej są one następstwem sytuacji, które miały miejsce podczas ciąży albo porodu. Integracja sensoryczna to rewelacyjna metoda. Przykładowo, jeśli niemowlę jest nadwrażliwe na dotyk, terapeuta najpierw będzie uważnie obserwował reakcje dziecka na różne rodzaje dotyku, oceniając, który z nich jest dla dziecka miły, a który. Przepraszamy, ten produkt jest niedostępny. Dziecko jest nadpobudliwe, w jego pokoju powinno być miejsce, w którym może ukryć się, gdy odczuwa taką potrzebę (np. Każdy z nas jest indywidualną istotą zmysłową, która przez całą dobę przetwarza napływające do niej bodźce. Pod wrażliwość jest też związana z obniżonym napięciem mięśniowym oraz brakiem zręczności. Mówiąc krócej integracja sensoryczna to sposób, w jaki ukierunkowujemy, nadajemy sens i łączymy w całość informacje, których dostarczają nam zmysły. Dzięki temu możliwe jest zachowanie adekwatne do sytuacji. Już sama myśl jest formą odpowiedzi na bodźce z zewnątrz. Terapia integracji sensorycznej – w odróżnieniu od wielu innych rodzajów terapii – jest dla dziecka metodą bardzo interesującą i bez reszty pochłaniającą jego aktywność. Starsze dziecko dzięki integracji zmysłów jest w stanie poruszać się w sposób skoordynowany, skupiać uwagę na zabawie, nawiązywać prawidłowe relacje społeczne. System przedsionkowy znajduje się w uchu wewnętrznym i jest odpowiedzialny za odczuwanie ruchu (liniowego i obrotowego) oraz położenia ciała. Koncentracja w pracy intelektualnej jest absolutną podstawą. Ważna jest empatia i konsekwencja terapeuty, brak presji na szybki wynik, zwiększanie komplikacji i natężenia bodźców. Niemowlę ma kłopoty z ustaleniem właściwego rytmu snu i czuwania, jest nadmiernie pobudzone, ma kłopoty z koncentracją, je tylko niektóre potrawy, jest mniej sprawne ruchowo niż jego rówieśnicy. Jakość procesu integracji sensorycznej uzależniona jest od prawidłowego funkcjonowania wszystkich elementów systemu czuciowego (zmysłu dotyku, przedsionka i propriopercepcji). Nadwrażliwość sensoryczna u mniejszych dzieci to często efekt wciąż trwającego procesu integracji mechanizmów poznawczych. Bardzo fajna strona, która dogłębnie przedstawia czym jest. Proces ten jest najintensywniejszy u dzieci w wieku 6–7. Ważnym elementem terapii jest też to, by otoczenie dziecka urządzić w sposób, który pomoże mu zwalczyć zaburzenia. Jest to szczególnie potrzebne, jeśli chory ma już rozwiniętą fobię albo jeżeli nadreaktywność stała się przyczyną publicznej kompromitacji lub odrzucenia przez otoczenie.